o beni prenses peri sanıyooooo

günün fotosu:)

12 dereceyle ve mutlulukla başlayan bi gün... incecik çorap, elbise, topuklu ayakkabılar. güneş, tünel, tramisu, eski bi arkadaşla hoşsohbet. akşama doğru rüzgar, elbiseye mukayet olma çabaları :) ah be canım nasıl da aldandım ama o güneş yakar mı sandın ? dans dersi çıkışı, nasıl bir yağmurdur. önce sinirlendim taksi beni almadı diye - kısa mesafe- imiş. bunu da anlamam ha, kıme gore, neye göre kısa mesafe? o yağmurda gayet uzun geldi bana o yol. atladım otobüse, indim 2 durak sonra, şemsiyem bozukdu, ayaklarım vıcık vıcık, ıslaklığın etkisiyle ayakkabı ayağımı fena vurdu, canım acıdı, sinirlendim, taksi üstüme su püskürttü( burdaki fiil bu değil sanırım ama bulamadım şimdi, siz türkler nasıl diyor? hımmm :D ). durdum nefes aldım, gözlerimi kapattım, dilime bi şarkı doladım. kırık kaldırım taşına bastım = ıslandım, yine taksi su püskürttü = ıslandım, kadının biri şemsiyesini gözüme sokacaktı yan yanaydık, bi adam aramızdan geçmeye çalıştı ve '' e bayanlar ıkınız o semsıyelerle yanyana gecemeyeceksiniz'' dedi. şemsiyemi kapattım, gülümsedim ıslandım zaten sırılsıklamdım:) adam ilerledi snra beni bekledi yanına geldiğimde' söylediklerim karşısında gülümsemeniz çok zarifti, genelde insanlar böyle davranmaz, yağmurun etkısıyle sinirlenirler tarzında bir şeyler söyledi, gülümsedim, ilerledim, zaten hiç durmamıştım da. arkamdan kostrdu bı muddet, ' şey pardon, mesleğiniz nedir, adınızı öğrensem?'
şarkımı söylemeye devam etttim ' o beni prenses peri sanıyoooooo, ne hata yapsam geri sarıyooooo, mitolojiden biri sanıyoooo, bendeki de saç o taç görüyooooooooooo ' :)

pazar huzuru...

1. ' kahvaltının mutşlulukla bi' ilgisi olmalı.' c.s
2. sıcak kanlı bir hatunum ve gerçekten kış uykusuna yatmalıyım.
3. bülent ortaçgil kulağıma şarkılarını fısıldıyor gibi...
4. 'ESN' ailesine katıldım :) güzel hareket!
5. votkavanilya'm:) iyelik ekim sana yakışıyor. sen başkalrına benzeme sakın, hep böyle kaallllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll :)
6. sabah erken kalkmayı seviyorum aslında, biraz zor oluyor ama uyanabilirsem gün 24 saatten fazlaymış gibi geliyor ve bu hoşuma gidiyor.
7. kendimle başbaşa kalmayı seviyorum
8. 'yan yana' ikilemesi neden yanyana yazılmıyor? tanrım! her şey zıttıyla var oluyor gerçekten.
9. biri bana sürpriz yapsın !f' e bilet alsın. filmi de o güzel insanın tercihine bırakıyorum :)
10. şampanyayı seviyorum...

Bu yağan minik romantik beyaz şey kar mı?

'Annecim burda kar yağıyor ve seni çok seviyorum' rehber-annem-gönder. İlkokulda sıraların en arkasında mevsimleri tanıtan afişler/ tablolar olurdu, bilmiyorum hala var mı. Güneyde doğmuş büyümüş biri olaraktan 'kar'la bu afişler aracılığıyla tanıştım, tanıştım dediysek aslında hep yabancıydım :) Sonra kendimce büyüdüm- kendimce büyüdüm diyorum; çünkü küçükken kendimi büyük sanırdım:)- mevsimler değişti, yazın kavrulduk sıcaktan, kışın bir rüzgar esip geçti güneyde ve adı 'kış' oldu. İlkbaharla sonbaharın pek farkı yoktu yazdan. Hiç boğazlı kazagım yoktu, eldivenlerim sadece aksesuardı, uzun harley çizmeler çocukluk hevesiydi... Ben hayatımda 'kar'ı ilk kez lisedeyken gördüm, şimdi cümle içinde tırnak içinde ama hayatta da öyleydi gerçekten! Erciyes'e gezi vardı, kapadokya-peri bacaları sonra. Bu gezilerin amacı sadece ve sadece kardan mahrum kalmış biz güneylileri -haha komik oldu 'biz güneyliler'- karla tanıştırmaktı. Bindik otobüse, az gittik uz gittik, belli tesislerde değil; karı ilk göRdügümüz yerde mola verdik. Tutmayan bir avuç karla kardan adam yapmaya çalıştık, fotograf çektik, yine bir avuç karla kar topu oynamaya çalıştık :) Neyse otele geldiğimizde gerçekten yorulmuştum; lakin karda yürümek- mesafe kısa da olsa- beni oldukça yormuştu. Yine bi hevesle kayaklar kiraladık, düştük, kalktık, kaydık, üşüdük, titredik. Çok ciddi söylüyorum kar soğuğu elimi acı biber kadar yaKmıştı, hala da kar yağınca ve temas edince uzun süre,öyle acır ve yanar ellerim, sebebini anlamış değilim. Dün kar yağınca çok sevindim birden, anneme mesaj attım , gerçi cevap yazmadı ama paylaşmış oldum :). Öyle bir çoşku oluyor işte. Sonra hemen kahve yaptım kendime, perdeleri sonuna kadar açtım, sandalyemi pencerenin yanına çektim ve kitabımı aldım elime- hani böyle bir ritüel var ya:)- mutlu oldum, ta ki akşam dışarı çıkıncaya kadar. Tanrım-ünlem- yürümek ne zor, tehlikeli, küfredilesi! ama o kar... kar ne sevimli, tatlı, beyaz, zarif ve romantik yağarken...
Bu sabah otobüste gördüğüm manzara güzel bir güne merhaba dedirtti. Sarıyer. Sağımda beyaz elbiseli ağaçlar, önümde mavi gözlü istanbul, büyüledi beni... Sonra bir teknenin üstündeki yazıyı okudum 'coastguard'. Aklıma takıldı, düşünmeye başladım. ilkokuldayken ingilizce öğretmeni olmak isterdim, almanca hazırlık okudum lisede ve almanca ağırlıklı yabancı dil eğitimi aldım, zaten ing. öğretmeni olma hayali çok geride kalmıştı, psikolog olcaktım ben, o yolda da ilerliyorum bakalım. Konuyu çarpıtmakta da üstüme yok hani. Hı şuraya bağlayacağım bu almaca eğitim aldım muhabbetini; ben ingilizce düşünemiyorum o yüzden zaten var olan bağlamlardan çok da haberdar değilim, kendim keşfediyorum. Bu guard kelimesi var ya, güvenlik, koruyucu, korumak anlamına filan geliyor sanırım. ordan 'gardını al' deyimi çağrışım yaptı. Gardını al'daki gard = guard mı? ( okunuşu aynı olunca yabancı dilden bu şekilde mi aldık dedim). Sonra aklıma bodyguard filmi geldi karla birlikte, sonra da ineceğim durak :).

AkLıma Bi' şEy tAkıLdı !

Aslında otobüse binmekten hoşlanmam... Yani çoğu zaman... Ama okuldan -eve ya da okuldan herhangi biyere yürüyerek gitmek-aslında yürümeyi severim, bu başka bi durum- daha sıkıcı ve çıldırtıcı olurdu sanırım. Değiştiremediğin şeyler karşısında biraz değişmek gerçekten keyifli sonuçlar yaratabiliyor. Ne diyordum? Otobüse binmek, bazen keyifli olabiliyor, yanı ben keyifli kılabiliyorum... Otobüste uzun uzun kitap okuyabilenlerden değilim, midem bulanır, ama ısrarla , biner binmez hemen kitabımı açarım bakalım ne kadar dayanabileceğim... istikametin tersindeki koltuklara da binemem, midem bulanır... Çok kalabalıksa binmem, başkasını beklerim, yürürüm çünkü midem bulanır... Üzgünüm ama bazen yer de vermem ki bu durumda kimse söylenmesin lütfen, bazen gerçekten de inanılmaz yorgun olabiliyor gençler de! aslında şuraya gelmeliydi konu; ben otobüste başkalarını izlerim dikkatle... insanların tepkilerini, etkilerini...ve bu gerçekten ınanılmaz komık ve keyifli oluyor... sonra hikayeler yazıyorum onlara...öncesini ve sonrasını...nerden geldiğini nereye gideceğini...

Bu sabah kriminal psikolojisi sınavına giderken düşündüm de-aslında hiç bakmadığım ders notlarına biraz baksaydım belki daha yararlı olurdu :)- kelimeleri kendi anlamları dışında kullanıyoruz ya, bu garip olabiliyor gerçekten... mesela; 'herhalde' kelimesi. belki ya da büyük ihtimalle anlamlarında kullanıyoruz ya bunu, bu bana saçma geldi. 'HERHALDE' . ''Heralde bugün sana gelirim''. Hadi bu cümleyi inceleyelim. 'belki, büyük ihtimalle, bugun sana gelirim'i kastediyor değil mi? ama aslında bu ne anlamda olmalı; hangi şartlarda olursa olsun, mutlaka sana gelirim. niye? çünkü; her halde diyor.herhangi bir hal değil her halde.... bugün buna takıldı aklım. neyse, müsait bir yerde inecek var :) bi arkadaşım yanlışlıkla, şoföre, mükemmel bir yerde inecek var demiş. buna karşılık şoför: size layık değil asma buyrun inebilirsiniz :):) ilginç ve komik bir toplumuz gerçekten :)
Finallerim bitti sonunda, bu sabah... bütleri bekliyorum. bu iki sınav dönemi arası, geçtiğimiz cumartesi gecesi attım kendimi yine gecelere. kardeşimin izmirden yanıma gelmesi de vesile oldu biraz... zaten de eğlenesim varmış-olmadığı da hiç olmadı gerçi :)-. ilk önce liferoof'taki 80'ler 90'lar partisi nöronlarımı oldukça ateşledi dans etmek için :) sonrasında Tarkan Temelli'nin işletmeciliğini yaptığı beyoğlu/balo sokaktaki BALANS BRAU/VOLT cumartesi duraklarımdan biri oldu bu hafta ve olmaya da devam edecek gibi:) öncelikle çok ferah, havası sıkmıyor insanı... gelen kitle de iyiydi, rahatsız eden hiç kimse olmadı. herkes kendi havasında keyifle takılıyordu... geçtiğimiz cumartesi DAVY JONES eğlendirdi, o kadar eğlendirdi ki şimdi biraz hastayım dans etmekten terlemiş ,üşümüş, mekanın süper terasından gelen 'ılık' rüzgarından nasibini almış- terası da tam keyiflik- buz gibi de içecekleri yuvarlayınca hastalığın kapsama alanına girmişim :) BALANS BRAU/VOLT, her hafta sonu eğlendirmeye devam edecek gibi. 15 ocak cuma gecesi 22.00' de onur kaymak & sertan axoy; 16 ocak cumartesi gecesi faruk terzi&erdinç erdoğdu güzel bir haftasonuna vesile olacaklar :) gidin görün eğlenin keyfiniz yerine gelsin, gidilesi bir mekan daha listenize eklensin :) http://www.balansbrau.com.tr/ http://www.balansvolt.com.tr/
Yazılası yazılarım, paylaşılası düşüncelerim ama öncesinde canımı alan istatistik projem var :) Kendinize iyi davranın, şimdilik hoşçakalın :)

final dönemi sendromları,yaratıcılıkları,ıvır-zıvırları

sınav dönemlerini seviyorum!?!? ha?!! sınav dönemlerini seviyorum çünkü biraz daha kendime dönüyorum, nöronlarım daha ateşli dans ediyor sanki ama güzergahları farklı:)kesinlikle daha yaratıcı ve pratik oluyorum:)
soru: vize veya final dönemi en çok/sık yaptığınız şey(ler) ?

A) yeni yemek tarifleri denerim
B) içimdeki okuma kurdu saklandığı yerden tüm hızıyla dışarı çıkar,ders kitapları degıl aşk kitapları okurum.
C) aaa şu koltuğu buraya mı çeksem, ya o poster yatagın ustunde daha ıyı durmaz mı?:)
D) aman tanrım dolabım çok dağılmış, ortam bu kadar dağınıkken çalışamam.(2 saat sonra) uff yoruldum okusam da aklımda kalmaz en ıyısı bıraz dınleneyım.
E) ...analistin analizanın geliştirdiği aktarım duygusunu yoruml...- manikürüm gelmiş,gözüme takıldıkça çalışamıyorum:)
F) alo tatlım sende x notu var mı, o gun derse gelmemıstım.hem bıze gelsene bırlıkte daha ıyı calısırız motıve oluruz-malum arkadas gelır.-ya ben bi kahve yapayım da agzımızın tadıyla calısalım!-yaaaaalllllaaaaaannnnnn!
G) ya benim bi elbisem vardı,ne zamandır gıymıyorum,nerdeydi o?... aaaaaaaaaa bu kotumu kaybettım sanıyordum!!!(nasıl yanı:D )
.
.
.

x-y-z) ne baktın,hepsi tanıdık mı geldi :) evet! öpüyorum!

sınav sonuçları açıklanır :
- of ne kıl hoca ya çalıstığım yerden çıkmadı gıtmıs satır aralarını sormuş ya!!
PARDON!??? ÇALIŞTIĞIN YER? SATIR ARASI(ana baslıklardır kesin:))?!!
ya zaten büte girmek en mantıklısı :)

sen hiç sen oldun mu?

şimdi sorsam birçok kişiye kendini tanır mıısn diye, garip gelebilir bu soru bir çok kimseye... kaşın gözün huyun suyun değil kastetiğim... aşıkken nasıl bkarsın, bardağı nasıl tutarsın, mukemmel kosuyorsun belki ama serçe parmagından haberdar mısın?
günlük hayatta düşünmeden ve hissetmeden o kadar otomatik yapıyoruz ki birçok şeyi... hangi uzvun ne yaptıgından haberimiz olmuyor ki biri eksik olursa her sey yarım olacak aslında... hissetmekten bahsediyorum... bardağı tutarken bardagı hissetmek, saçını tararken her bir telini hissetmek, öpüşürken nefesi, dudağı, heyecanı, kendini, karşındakini hissetmek, banyoda tüm bedenini hissetmek, içerken her damlanın, ağzından boğazından geçişini hissetmek, yediğin yemeğin her lokmasını en küçük ve detay tada kadar hissetmek, kendi kokunu hissetmek ve her birine yoğunlaşmak... bir şey yaparken ne yaptığının, nasıl yaptığının farkına varınca daha keyifli oluyor her şey ve de daha anlamlı...
iyisi mi,kapat şimdi gözlerini kendin ol tam anlamıyla;saçını, kaşını, gözünü burnunu, dudağını, dişlerini, dilini,küçük dilini, göğsünü, omzunu, elini, kolunu, parmaklarını, göbek deliğini, kalçalarını, cinselliğini,tenini, bacağını, ayağını bi hisset, bi yoğunlaş. hepsini tanı, hepsi senin olsun gerçekten ve sen 'sen' olduğunun, nasıl olduğunun, parçalarının ve bütününün farkına var! kendine bir iyilik yap ve önce kendini tanı...

istanbulda yağmurlu bi cumartesi gecesi

kışsa ve güneşin kızıysanız bu havalar gerçekten öldürücü darbe...bi kere havanın 4te kararmasından-hadi canım hava kapalıysa 2 de bile karanlık- kaybediyor bu mevsim ve saat 8 olunca bende gece yarısı olmuş hissi uyandırıyor.sevgili arkadaslarım eger sebepsiz yere agresyon gösteriosam aslında sebepsiz değildir,kötü hava şartları başlı başına bi sebep zaten,mesuliyetini kabul etmiorum;alttan alın,yazı bekleyin söz şen kahkahalarım çınlatacak her yeri:)
yarım saat oldu eve gireli,dışarısı felaket.gecenin başında çok cazip davetlerim vardı, ancak istek olmayınca olmuyor li aslında yok denilecek planlar değildi bunlar:
1.disko kralı'na bi davet
2.studyolive'de gökçe konseri
ama ben naptım,beşiktaşta kahve ve arkadaşın evinde film,dedikodu...evde olmak daha cazip geliyor bu mevsimde...evet evet kışın evde oturmalı yaza hazırlık yapılmalı,bol kitap,bol müzik bol dinlence,kendinle randevu:)
yazın gece çıkmalı,şişenin dibine vurmalı,evin yolu unutulmalı,teras keyifleri yapılmalı:)
şimdi baktım da playlistime; bülent ortaçgil,göksel,45likler,fransızca aşk şarkıları,salt piyano dinletileri ve sıkılmaksızın 'besame mucho'
ama yazın ah yazın...where's the party? daha çok mu var yaza?

ÇaRşaMbA,kEnDimLe bAşBaşA;Müzik,kitap,kahve ve biraz da karmaşa...

Bülent Ortaçgil dinlemenin mutluluğu ve huzuruyla başlayan bi gün...
Beyoğlu...bu sabah...esnafın kilitlerini açtığı,yeni iş gününe merhaba dediği saatler.üç farklı tip var sokakta; öğrenci, çalışan, bir işi olmayan aslında ve amaçsızca ne yapacağını bilmeden dolaşan..üçüncü tip şaşkın,öğrenciler neşeli,çalışanların bir çoğu donuk.

Kahvemi yudumluyorum sevdiğim bi cafede köşemde, soyutlamaya çalışırken kendimi içinde bulunduğum andan,diğer dünyalari izliyorum gözlüyorum sonra dönüp kendi hayatıma, sabahıma dönüyorum.

Bir adam geçiyor, yakışıklı...yürüdükçe karanlığı aydınlatıyor sanki.erkeğin sembolü,cinselliğin sembolü,aşkın sembölü ve öyle bir duruşu var ki gücün sembolü...bir şey eksik ama diyorum bir şey eksik...gülmüyor.bana değil kastettiğim,hayata...görmüyorum gözlerinde yeni güne başlamanın sevincini.birçok insan da böyle aslında...

Heyecanlı bence yeni güne başlamak.iki uyku arasında sürprizlerle bizi bekleyen ve geçen zaman.zaman değil aslında geçen,hayat.böyle düşününce daha anlamlı oluyor bi çok şey. hayat...gerçekten ilginç,farklı ve yaşanılası. dünya... gerçekten küçük ama bazen kendini kaybedecek kadar büyük.ve dünya milyonlarca farklı hayata kucak açıyor. tam bunları yazarken defterime, kahvem dökülüyor,toparlanmaya yanmamaya çalışıyorum...kafamı kaldırdığımda bi yakışıklıyla göz göze geliyoruz,kahvem dökülmeseydi bu açıyı yakalayamayacaktık evet.kısa bi andı ve geçti gitti işte ama hoşuma gitti, iyi hissettirdi:) bunlar küçük ve sihirli şeyler bence.insanın o anını hoş kılan sihirli anlar...o kadar küçük ki,bi başkası görmez,bilmez,bilmesi de gerekmez,tarif edilemez belki ama iyi hissettirir...bazen tanımadığım insanlara gülümsemek bende bu etkiyi yaratıyor.

Birçok insan belli bir hayat temposundayken,mutsuz uyanır sabahları.belki hava soğuk-karanlık,belki bezdirici sıcak,belki rüyanın en güzel yeri; ancak hergün bu ilk adım izleniyor gecenin son basamağına ulaşabilmek için. böyle bir mecburiyet,disiplin her neyse böyle bir şey varken işte,daha da zorlaştırır mutsuzluk her şeyi.birkaç cümleyle başlamaya bağlı değişim :'' sevgili yeni gün,merhaba...merhaba çiçek böcek,merhaba marliyn monroe posterim,merhaba yine nefesini boynumda hissederek uyanmayı sevdiğim sevgili...'' ya da ''sevgili kalp atışlarım,ne zarif ritmin var senin ama yalnız...yalnızlık senfonisini mi çalıyor yoksa notalar...nerde senin eşin?belki bugün o gün,belkide değil ama denemeye değer.kalk hazırlan süslen,iyi hisset,bugün de tüm gün senin,dilediğin gibi yaşa...'' her ne umuyorsam ve umduğumu bulmak için arıyorsam ya da o beni arıyorsa belki de en yakındayım ve o güne uyandım belki...mutluluğa yanıyor tüm ışıklar...

ŞaşKıN DaLi'm

bi adam var,ansızın tanıştığım...tesadüfi bi şekilde yine belki de tesadüflerle karşılaştığım...bi adam var,gözlerini kırptıkça gözlerinden dünyaya yıldızların saçıldığına inandığım...
kendi köşesinde şimdi,hayatı sorguluyor,sevgilisini,geleceğini ve geçmişini...ama bunların adamı değil aslında,kendini kendine kapatmış ...
bikaç yıl öncesindeyim şimdi...ben o adamı dinliyorum...umudunu ,umutsuzluğunu,telaşını,bakışını... an gelir hissederim ki; bütün kitapları okumak istiyorum,bütün sokakları dolaşmak,en güzel aşkları yaşamak,en masum olmak bazen,bazen de en yaramaz...en anlaşılır olmak istiyorum ,bazen de en karmaşık,konuşmadan anlaşmak istiyorum bazen,bazen de hiç durmadan konuşmak... dinlemek de istiyorum , dinleyip başka dünyalara dahil olmak...başka dünyaların hayalleri,rüyaları olmak...birkaç yıl öncesindeyim şimdi...ben o adamı dinliyorum...gözlerinden yıldızlar saçılırken dünyaya, ben bu hislerin hepsini hissediyorum onda...o kadar çoşkulu ki ,aslında birçok şey yapmak istiyor .o kadar çok istiyor ki , belki o yüzden şu an bişey yapamıyor diyorum ve kayboluyorum düşlerinde...uzaklara bakınca keyfinin kaçtığını görüyorum o an,neler geçiyor aklından diyorum,hayallerinin yıkıldığı anı görüyorum bazen... ayaklarımızı denize doğru uzatınca kurulan yeni hayalleri görüyorum...
dali diyorum ben ona,şaşkın dali :) çünkü o kadar derin ve ışıltılı hissettiriyor ki anlattıklarını,bi fark var, ne diye sorsan cevaplayamadığım...gözlerimi dolduruyor umutsuzluğu...hadi diyorum,bugünde kalsın tüm umutsuzluğun,geçmişin,yaraların ve hayal kırıklıkların..istiyorum ki yeniden saçılsın yıldızlar...küçük bi çocuk sanki karşımdaki...yaralarını örtmüş beni dinliyor,dinledikçe güçleniyor ,ben nasıl anlatırsam öyle olacak dünya...ama olacak işte benim anlattığım, senin istediğin gibi olacak.sen şartlara bakmayacaksın,şartlar da senin olacak...inanıyorum ben dali'me; bugün güzel bi gün olacak...her şey güzel olacak...inanıyorum gözlerine ve inanmak mutlu ediyor ve sen mutlu et beni... şaşkın dali'm :)

gerçek hayattan sahneler 1

1.çukulata mutluluk verir ve kilo da aldırır; hersey 2 yüzlüdür.
2.kadınların kullandığı kelimelerle erkeklerinki aynı anlamda değildir,yazımı okunuşu aynı olsa da...
3.haftanın sonu nakarat gibi...cumartesi gecesi en sevdiğim kısmı.
4.özledim...
5.elveda demeyi öğrenmek gerek canını acıtsa da...

bu böyle...

Kahvaltının mutlulukla bi ilgisi olmalı,özellikle haftasonuysa...yağmur yağıyorsa ya da güneş içini ısıtıyorsa,çayın mis kokusu çıtır ekmeğinkiyle karışmışşa ve fonda süper bi parça varsa -bazen dingin gittikçe çoşkun-ardından da kahve ve sohbet geliyorsa; evet,o güzel bir gündür...

Dün gece geç bi saatte yatıp sabah 7 buçukta uyanmamın nedeni; ben ve diğer çatlak arkadaşlarımın kahvaltıya olan düşkünlüğü ve bu kahvaltının boğaz köprüsünde geçecek olmasıydı...boğazın yanında, kıyısında değil tam olarak ortasında:) bilmem kaçıncı avrasya maratonu sayesinde gerçekleşecekti bizim hayalimiz,yaklaşık 10 kaçık,millet maratondayken boğaz köprüsünün en güzel manzaralı yer olduğuna kanaat getirdiğimiz noktada duracak;laylaylom, temiz hava ,karşımda manzara tadında kahvaltımızı yapacaktık ama olmadı...sabah erkenden kalkıldı,yağmur sesine inanmak istemezcesine pencereden dışarı bakıldı ve acı manzara karşımızdaydı...2 hafta sonra sınavlar vardı,gözümün biri de hala kapalıydı ve yağmur tüm şiddetiyle yağmaktaydı...kısa bi telefon trafiğinden sonra pijamalar tekrar giyildi,telefonlar kapatıldı. böylelikle planlarımız hayallerimizde ,maraton da başka bahara kaldı:(



Bugün pazar...ve ben onu özledim. kalbime de mantığıma da söz geçirebiliyorum ama farklı zamanlarda.bir şey var,bir şey var adını bilmediğim ama gururum mağlup şimdi karşışında...
ona onca şey söyledikten sonra hiçbir şey olmamış,kalbim hiç kırılmamış ,ben hiç kırmamış gibi gitmek istiyorum elimde şarabımla yanına...beni engelleyen ne? bilmiyorum...

ruhumu sarsan da

Sarılmak güzel şey...ağlamak da...

daha gece genç

Tam en sert ve güçlü kararları alabilmişken bir başıma,hiç beklemediğim anda,hiç beklemediğim şekilde karşıma çıkınca tuhaf oldum işte...inanmak ve güvenmek tekrardan denenebilir mi ?

Senin adın ne,bana geçiş nesneni söyle :)

Kendime yeni bir şeyler lazımdı...bir çok şeyi içime attığımdan mıdır şu günlerde, yer kalmamış olacak ki artık yazmak istedim ama bunu neden herkes görsün istedim bilmiyorum,üzerinde düşüneceğim:)

teşekkürler sezen :) (biliyosun neden olduğunu)

Bugün ders çok keyifliydi,temel psikopatolojik kavramlar...aslında ondan sonraki de çok keyifliydi -kriminal psikoloji-ama olmadı ders,iptalmişmiş de ben hatırlayamadım hoca geçen derste söylemiş.sabah uyandıgımda nedense kriminale gitmek istemedim önce...ama hocanın karizmatik tavırları gelince aklıma,kendimle çeliştim...iptal olduğunu öğrenince bilemedim nasıl bir duygu içindeyim :) kriminal psikoloji...hep düşünmüşümdür bu konuda...düşünsene her gün gazetenin 3. sayfası hep dolu,çok dolu o kadar dolu ki bazen sıkış sıkış; cinayet,terör,kapkaç(gercı sımdılerde azaldı gibi gibi),tecavüz,intahar,kazalar,cinnetler...........................off içim daraldı yazarken bile...

İstiyorum ki ,bi gün herkes her şeye dikkat etsin,iyi olsun,sevsin,acısın,umut etsin,alttan alsın,şans versin,tekrar düşünsün,toleranslı olsun,gülümsesin hiç tanımadığına bile,gülüp geçsin,pas geçsin,uzun süredir düşünmediği birini düşünsün,sokaktaki bi insanı sevindirsin,kendine bi iyilik yapsın ve en sevdiğine kocaman sarılsın...o 3.sayfa boş kalsın...

çok dağıldı...başka şeydi paylaşmak istediğim ve eğlenceliydi...

bengi hoca bugün bireyin gelişim basamakları ve basamaklara paralel cinsel gelişimi anlattı...freud'un görüşüne göre; ilk basmak 'oral dönem'.anlatacak cok sey var bu dönem hakkında ;ama bugün hoşuma giden kısım çocuğun 'geçiş nesneleri' oldu...çocuk anneyi emme dönemini aşmaya çalışırken kendine başka uğraşlar bulmaya çalısıyor.oral haz kaynağını değiştiriyor.yani ilk zamanlarda -anneyi emdiği dönem -çocuğa göre annenin memesi kendi bedeninin uzantısı gibiymiş bu dönemden sonra kendi bedeninden olmayan bir dış nesneye yöneliyormuş,bu nesne de cocugun sakinleşmesini sağlıyormuş....şeklinde ilerliyordu konu umarım yanlış aktarmamışımdır:) aslında birçok kimse bu dönemin adını bilmez ama dönemi bilir...bir çoğumuzun uyumadan önce yanına aldığı,sinirlendiğinde sakinleşmek için sarıldığı saldırdığı,kimse yoksa da oyun arkadaşına dönen ayıcığı,ördeği,anne kokusu sinmiş bi 'sey' herhangi bi seyi olmustur.bu nesneler yumusak,sıcak ve hos dokulu nesneler olurmus winnicott'a göre...hani biliriz, illaki yanımızda olmasını istediğimiz oyuncaklar,nesneler,adını bile koymadığımız,en değerlimiz vardı ...

dersten beri düşünüyordum benimki neydi diye. aklıma geldi ;benim geçiş nesnem tapalardı sanırım.isme bak ya 'tapa'.

tapa:gazoz,kola şişelerinin kapaklarını taşla ezerek dümdüz yapınca aldığı hal :) simdi googleda arattım da yok öle bişi ya:D tapatipo diye bişey çıktı onu da ben bilmiyorum:D. annemi aradım googledan önce,sordum geçiş nesnemi:

Annem: yok tu senin öyle şeylerin ,çok tatlı sakin çocuktun!!

Ben :iyi de anne kötü bişey değil ki bu

A:hıı o zaman bebeklerin olabilir!

B: :S hani tapalarım vardı?

A:yok o zaman 5 yaşlarındaydın,ay ne güzeldi onlar!

B:öpüyorum anne :)

neyse ,benim tapalarım vardı ama :) sonra bu geçiş nesneleri çocuklukta kalamayabiliyormuş,yani yetişkin olunca da bu nesnelerle oluşan duygusal bağ devam edebiliyormuş...ders çıkışı sordum arkadaşlara 'senin geçiş nesnen neydi,ya seninki,ya sen?'

sevgi pıtırcığı arkadaşlarımdan birinin nesnesi 'annesinin memesi'ymiş,çok zor ayrılmış,her çıplak gördüğünde öpmek istermiş.hala öyle mi ki :)

kod adı laviyenroz'un nesnesi ise hamurmuş,oyun hamuru filan değil ama gidip un-su karışımını hazırlar,mıncıklayıp dururmuş :D

öss'ye hazırlanırken dershanede sıra arkadasım B. aklıma geldi şimdi,bi gün çantasında fular görmüştümve hep gördüm sonra o fuları çantada. annesininmiş,onsuz uyuyamazmış hala,hep annesinin kokusu kokarmış o fular. ama gerçekten de 'anne kokusu diye bişey var ya...hatırladım da annemın terli tişörtlerini bile koklardım ben :) çünkü ter değil 'anne' kokuyordu :) yanlış anlaşılmasın annem benı sevmezdi bende tişörtlerine takılırdım diye bi şey yok gayet sevişgendik biz :) annemi özlediiiiimmmmm :(

ev arkadaşım B.'nin ise bir elbise kuşağıymış geçiş nesnesi,o da kuşaksız uyuyamazmış.atmış annesi kuşağı birgün de,1 hafta ağlamış,uyuyamamış...

yaa böyle işte...hoşuma gitti bu konu,bakalım haftaya neler dolanacak aklımda bu dersten sonra :)

yaz bitmesin ama güneş de yakmasın

...bir günde değişen havalar ve duygular...daha az gülmek istedi canım bugün...hala kaldıramamışken tiril tiril yaz elbiselerimi dolabın karanlık köşelerine,üşümek hoşuma gitmedi bugün...sanırım en iyisi; içime usul usul damlayacak yağmuru izlemek , pencereyi açmak ,ayaklarımı üşüten, tenimi okşayıp giden rüzgarı hissetmek ve güzel bir kahveyle film izlemek şu an...